Podczas zajęć w klasach 7 przeczytaliśmy poruszający list 14-letniego Mateusza z Suszu, który był nękany przez rówieśników.
Nie poradził sobie z bólem i samotnością…
Dlaczego rozmawiamy o tak trudnych sprawach?
Bo chcemy, aby uczniowie:
– wiedzieli, że nie można obojętnie przechodzić obok przemocy,
– mieli odwagę reagować i zgłaszać niepokojące sytuacje,
– rozumieli, że obojętność jest cichym przyzwoleniem na krzywdę,
– mieli świadomość, że nikt nie jest sam ze swoim problemem
– zawsze warto rozmawiać i szukać pomocy,
– wiedzieli, że często to właśnie rówieśnicy dostrzegają więcej niż dorośli,
– rozumieli, że brak sympatii do kogoś nigdy nie usprawiedliwia nękania,
– dostrzegali, jak ważne jest zainteresowanie drugim człowiekiem.
Czasem jedno słowo, jeden gest, jedno „hej, co u Ciebie?” może
znaczyć więcej, niż nam się wydaje.
Nie bądź obojętny.
Twoja reakcja może uratować czyjeś życie.
Zespół ds Profilaktyki i Oddziaływań Psychoedukacyjnych
